DRUNKTOWN

2009-04-19T15:16:00.002+03:00

ΞΗΜΕΡΩΣΕ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ. ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ.

Το Πρόσωπο Της Λήθης

2009-03-03T02:03:00.003+02:00

Μωρές νύχτες, νύχτες αλκοολικές
μ' ανάθρεψαν στην αγκαλιά τους
στα θέσφατα των απολαύσεων
μ' οδήγησαν λυγερές & ατίθασες
εκεί που τ' ανέμελα στοχάζονται
& τα επιθανάτια τραύματα ουρλιάζουν.
Εκαί πέρασα τα χρόνια μου
μεγάλωσα & προσαρμόστηκα.
Το παρελθόν με διεκδικεί μανιωδώς
& θάνατος σημάδεψε την εποχή μου.
Με τα όνειρα μου κουφάρια πιά
αδυνατώ ν' αρθρώσω την απόρριψη.
Με όρισαν, με γέμισαν , με σαγήνεψαν
με την κατεστραμένη αθωότητα
την παρακμή της ύπαρξης.
Ευάλωτος ακόμα προσπαθώ να παραμορφώσω
το όμορφο πρόσωπο της λήθης.

Τούτη η νύχτα

2009-02-25T16:52:00.003+02:00

Τούτη η νύχτα είναι ωχρή
κιτρινιάρα, άρρωστη και αλκοολική
γράφει στίχους αμαρτωλούς
και βλαστημάει μέσα από τα σαπισμένα της δόντια.
Τούτη η νύχτα είναι οι νύχτες μου
φτιαγμένες μονάχα για σένα.
Τούτη η νύχτα είναι η ζωή μου
κιτρινιάρα, άρρωστη και αλκοολική.

Μην Ξοδεύεσαι

2008-11-29T15:04:00.000+02:00

Το δηλητήριο κυλάει στις φλέβες μου.
Το νίωθω.
Νίωθω την οδύνη των αδιάβατων δρόμων.
Μυρωδιές μπαγίατικων ονείρων.
Ξεθωριασμένες καρικατούρες επιθυμιών.
Μην ξοδεύεσαι φίλε.
Τι με κοιτάς έμβρόντητος;
Ενιωσα τις πνοές των αθανάτων,
την πείνα των βρυκολάκων
και καταστράφηκα.

Χωρίς Τίτλο

2008-02-18T22:08:00.001+02:00

Θέλω να κάτσω στην μπάρα
όπως πάντα και να 'σαι εκεί.
Μ' ενα μπουκάλι Gin και τσιγάρα βαριά.
Να ακούσουμε εκείνα τα τραγούδια που μας πληγώνουν.
God damn I hate the blues και
Κατερίνα Γώγου και Cave και Lanegan και...και...
Δεν θα μιλάμε. Μόνο θα πίνουμε και θα καπνίζουμε.
Πόσο μου 'χει λείψει η σιωπή. Ετούτη η όμορφη σιωπή.
Τούτη η μοναξιά. Μονάχα σιωπή και σκέψεις - εκείνες οι σκέψεις -.
Gin και καπνός και μουσική. Η μουσική πάντα εδώ.
Δεν θα σωθούμε, την χάσαμε την ευκαιρία μας.

Διαρκής Επικίνδυνος Παραλογισμός

2008-01-20T20:00:00.000+02:00

Διαρκής επικίνδυνος παραλογισμός
και θάνατος
κάθε φορά που απαγγέλλει
πάνω απ' τα κεφάλια
των ακροατών του
ο ποιητής σαν ακροβάτης
αναρριχάται στη στιχουργία
μ' ένα ψηλό σκοινί που 'φτιαξε ο ίδιος
και ταλαντεύεται στις ακτίνες των ματιών
πάνω από μια θάλασσα προσώπων
τραβώντας το δρόμο του
στην άλλη πλευρά της μέρας
κάνοντας χαρακώματα
και κόλπα ταχυδακτυλουργίας των ποδιών
κι άλλα ωραία θεατρικά
και χωρίς να κάνει λάθος τίποτα
για κείνο που δεν θα' ταν να γίνει
Γιατί είναι ο υπέρ ρεαλιστής
που πρέπει κατ' ανάγκη
ν' αντιληφθεί
την τεταμένη αλήθεια
πριν πάρει την κάθε στάση
ή κάνει βήμα
στην υποτιθέμενη του προβολή
προς τα κείνη την ακόμα ψηλότερη
κούρνια που στέκει η Ομορφιά
και προσμένει με βαρύτητα
να ξεκινήσει το σάλτο ενάντια στο θάνατο
Κι εκείνος
είν' ένας μικρός άνθρωπος σαν τον Τσάρλυ Τσάπλιν
που θα μπορέσει ή όχι,
να πιάσει την αιώνια ωραία της μορφή
πετώντας σαν αετός
στον κενό αέρα της
ύπαρξης.

Lawrence Ferlinghetti
Από το βιβλίο "Μπητ ποίηση - Ανθολογία Τόμος Α'"
Εκδόσεις της Λίμνης
Μετάφραση Γιάννης Λειβαδάς

Waiting Around To Die

2008-01-16T21:19:00.000+02:00

by Townes Van Zandt

Sometimes I don't know where
this dirty road is taking me
sometimes I can't even see the reason why
I guess I keep a-gamblin'
lots of booze and lots of ramblin'
it's easier than just waitin' around to die

One time, friends, I had a ma
I even had a pa
he beat her with a belt once 'cause she cried
She told him to take care of me
headed down to Tennessee
it's easier than just waitin' around to die

I came of age and I found a girl
in a Tuscaloosa bar
She cleaned me out and hit in on the sly
I tried to kill the pain, bought some wine
and hopped a train
seemed easier than just waitin' around to die

A friend said he knew
where some easy money was
we robbed a man, and brother did we fly
the posse caught up with me
and drug me back to Muskogee
it's two long years I've been waitin' around to die

Now I'm out of prison
I got me a friend at last
he don't drink or steal or cheat or lie
His name's Codine
he's the nicest thing I've seen
together we're gonna wait around and die
together we're gonna wait around and die

ΚΑΡΜΑ

2008-01-16T20:49:00.000+02:00

Κάρμα, στα μάτια σου χάνονται οι λέξεις
σαν αγγίζουν τα όρια του ασυνείδητου
χωρίς να τα προσπερνούν
Σύμβολα που ζυγίστηκαν
τόσο ηλίθια ανθρώπινα
και η ανάγκη μου στην πιο υλιστική μορφή της,
ποδοσφαιρίζουν την μπάλα του πυρός:
Ποτέ δεν έφαγα τόσο, που να σκάσω απ' το φαί
Ποτέ δε γάμησα τόσο, που να μην αντέξει η καρδιά μου
Ποτέ δε μαστουρώθηκα τόσο, που να πεθάνω από υπερδόση
Αλλά ονειρεύτηκα τόσο, που έζησα πεθαμένος

Άκης Χανδρινός
Από το βιβλίο "Η μνήμη ενός νάρκισσου"
Εκδόσεις Ελεύθερος Τύπος

Σκόρπια Λόγια

2008-01-07T18:25:00.000+02:00

Μες στο αλαφροΐσκιωτο παιχνίδι με τις μάσκες ,
σε γυναίκες μοιράσαμε το είναι μας.
Φλογερές αναμνήσεις στα σκληρά παιχνίδια.
Φεύγουμε για αλλού με τα ποδιά ριζωμένα να τα ποτίζουμε.
Κυκλοθυμικοί και απόλυτοι, αυτόφωτα πυροτεχνήματα
που όμως έχασαν τη λάμψη τους πια.
Αγαπήσαμε….και μας προσπέρασαν
σύμβολα και δόσεις
Κομμάτια από φιλμ
κομμάτια απ' το κορμί σου…ότι απέμεινε από μένα .
Αυτό που τραγουδήσαμε ….
ασυνάρτητα εγώ
και υποψίες μαστουρώματος
ταξικά διλήμματα και ιστορικός διαλεκτισμός.
Υπαρξιακά ρολόγια ξυπνητήρια
σε πυροσβεστικές φωλέες του ασυνείδητου.
Χιλιάδες γραμμές ξοδεύτηκαν.
Χιλιάδες σκέψεις υλοποιήθηκαν,
χαρτογραφήθηκαν, πολιτογραφήθηκαν
και γω έμαθα να βάζω την υπογραφή μου
στα σκόρπια λόγια.
SAM

ΜΕΡΕΣ

2008-01-03T20:40:00.000+02:00

Μέρες που σαν μια θάλασσα
Με περιτριγυρίζουν
Μέρες που δεν τις πρόφτασε η σιωπή
Μέρες σαν παιχνίδια παιδιών
Μέρες που μοιάζουν με τα καλοκαίρια
Όταν δεν τελειώνουν
Μέρες που δεν τις ήξερε η καρδιά μου
Μέρες γιομάτες μέλισσες
Μέρες πικρές
Μέρες σαν τη βροχή και σαν τον ήλιο
Μέρες που μας οδήγησαν σε κήπο
Μας σήκωσαν πάνω σε φτερά
Μας χάρισαν χελιδόνια
Μας κατέβασαν σε μιαν αυλή
Κάτω από ένα αγιόκλημα
Μέρες τραγουδιστές
Που πάω
Τις ψιθυρίζω στην καλή μου
Ευφραίνομαι ευφραίνεται
Και μ' αγαπά
Την αγαπάω κι εγώ
Περσότερο
Από ποτέ.

Γιώργος Σαραντάρης
Από το βιβλίο "Ποιήματα"
Εκδόσεις Ζήτρος

Restart

2007-05-21T21:20:00.000+03:00

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΣΟ ΠΑΘΟΣ
ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ Μ' ΕΜΑΣ.
ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ Μ' ΑΥΤΑ-
ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΠΛΗΞΗ, ΦΟΒΟ, ΧΡΗΜΑ
ΚΑΙ ΞΕΦΤΙΣΜΕΝΗ ΕΥΦΥΙΑ.

CHARLES BUKOWSKI

Κάποτε τρία άτομα ξεκινήσαμε ένα site με το ίδιο όνομα. Το πράγμα πήγε στραβά.
Αυτό το όνομα όμως μ' έχει στοιχειώσει. Ξαναρχίζω λοιπόν -μόνος όπως τελικά είμαστε όλοι- μόνο και μόνο γιατί πρέπει να ξορκίσω τα φαντάσματά μου